Իմ մասին

Ողջույն, ես  Զավենն եմ: Ես սիրում եմ  լողալ , շախմատ խաղալ, կարատե պարապել, հեծանիվ քշել և ուտեստ պատրաստել:

Ես խելացի եմ, աշխատասեր եմ և քաջ:

Իմ ընտանիքը  հինգ հոգուց է բաղկացած:

Ես սովորում եմ 5-1 դասարանում:

Advertisements

Եղնիկը

Ես այս տեքստը պատահական ընտրեցի: Ինձ վերնագիրը դուր եկավ:

Տեքստը այն է ասում, որ ոնց կենդանուն են սպանում, նունպես կարող են մարդուն ամեն վարկիան սպանել:

Անհանգիստ մտքեր

 Ես ունեմ շատ մտքեր, որոնք ինձ հանգիստ չէն թողում։ Ես անընդհատ մտածում եմ չէմ կարողանում հանգստանալ։ Մտածում եմ տարբեր բաների մասին։ Անընդհատ մի նոր միտք է ծաքում, և ես սկսում եմ մտածել դրա մասին ու ոչ միայն դրա, այլ բոլոր մտքերի, որոնք կան իմ գլխում։ Իմ մտքերը ինձ հանգիստ չէն տալիս գիշերը, այդ պատճառով էլ ես չէմ կարողանում շուտ քնել։ Պարկում եմ և միքանի ժամ մտածում, լինում է նաև, որ ընդհանրապես չէմ քնում։ Իմ մեջ կան զանազան մտքեր, ու ես չգիտեմ, որի մասին առաջինը մտածեմ։ Ես կփորձեմ մի փոքր նկարագրել դրանց։ Դրանք իմ մոտ միշտ կոնկրետ թեմայով են, օրինակ, թե վաղը ինչպես կանցնի դպրոցում օրս։ Մածում եմ վաղվա օրվա մասին, դասերը ինչպես կանցնեն և էլի դպրոցի հետ կապված զանազան թեմաներով։ Դրանք շատ են և ուզում են, որ իրենց բոլորի մասին մտածեմ։ Ես այնպես տարված եմ մտածում, որ երբեմն չէմ զգում կողքս ինչ է կատարվում։ Երբ ես մտածում եմ, ինձ չէն կարող շեղել իմ մտքերին, և եթե շեղում են, ինչ-որ բան են խնդրում, որ ես անեմ եմ չէմ մերժում, բայց անելու ժամանակ էլ եմ մտածումում։ Իմ մտքերը ոչ ոք չի կարող խառնել։ Հաճախակի փորձում եմ թղթի վրա նկարելով արտահայտել դրանք, բայց այդ թուղթը միայն ես եմ տեսնում, որպեսզի մտքերս չգողանան։ Սիրում եմ գիշերը մտածել, որովհետև ոչ մի ձայն չկա, և ոչ ոք չի խանգարում։ Եվ շատ հաճախակի մտածելիս սիրում եմ լսել  instrumental music piano ,մտքերիս օգնում է։

Համբարձման մասին

Բարև։ Բարև։

-Մի փոքր ինձ կպատմե՞ս Համբարձման տոնի մասին։ Համբարձման տոնը նշում ենք զատիկից 40-օր հետո: Երեխաները շատ են սպասում այդ օրվան,որովհետև խաղում են Ջանգյուլում։ Համբարձման նախորդ օրը թաղի երեխաները հավաքում են ծաղիկներ և փնջում։ Համբարձման օրը առավոտյան շուտ 6:30 երեխաները հավաքվում են և գնում Ջանգյուլում խաղալու։

-Իսկ ինչու՞ են խաղում։

-գնում են աչկալուսանք տալու։  Հիմա կասեմ, թե ինչպես են խաղում։ Դռները թակում են ու երգում          

Ջանգյուլում ասեմ ու շարեմ Ջանգյուլում ջան ջան ջան ծաղիկ ջան ջան գովենք գովենք ու՞մ գովենք անունն ասեք վոր գովենք։ Լուսի։ Լուսին նստած ծառի տակ սիրածին առած թևի տակ Ջանգյուլում ջան ջան ջան ծաղիկ ջան ջան։ Մարդիկ էլ, որպես աչկալուսանք շաքար ավազ, կամ մի ուրիշ մթերքեն տալիս։ Կարծում եմ պատկերացրեցիք Ջանգյուլումը ինչ է։ Եվ մոռացա ասել, որ լինում է վիճակահանություն։ Վիճակահանությանը թղթիկների վրա գրում են ինչվոր ցանկանում են մարդուն։ Մարդիկ հանում են և ինչ-որ ընկնում է դա էլ սպասվում է։ 

English

https://lasatryan.wordpress.com/fables%D5%A1%D5%BC%D5%A1%D5%AF%D5%B6%D5%A5%D6%80/

https://zavenghazaryan.wordpress.com/2018/04/20/%D5%A1%D5%BC%D5%A1%D5%AF-%D5%A9%D5%A1%D6%80%D5%AF%D5%B4%D5%A1%D5%B6%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6/

https://zavenghazaryan.wordpress.com/2017/03/21/%D5%A1%D5%B6%D5%A3%D5%AC%D5%A5%D6%80%D5%A5%D5%B6%D5%AB%D6%81-%D5%A9%D5%B4%D5%A1%D5%B5%D5%AB%D5%B6-%D5%A1%D5%B7%D5%AD%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D5%B6%D6%84/

 

Մայրենի

Տեքստային աշխատանք

              Ամենա կարող պապիկը

Լինում է, չի լինում, մի շահ է լինում: Մի անգամ այս շահը իր շքախմբով շրջելիս է լինում, տեսնում է ՝ մի ծերունի ձիթենի է տնկում: Նա մոտենում է ծերունուն ու զարմացած
հարցնում.
-Ո՜վ ալևոր, այդ ինչո՞վ ես զբաղված այս շոգ կեսօրին:
Հանգստանալուդ ժամանակը վաղուց հասել է, իսկ դու դեռ աշխատում ես: Կապրե՞ս մինչև այս ծառը պտուղ տա:
-Ո՜վ ամենակարող տեր, չէ՞ որ աշխարհի օրենքն է, որ մեկը ծառ տնկի, մյուսը ճաշակի
դրա պտուղները: բայց էլի ապրելու հույս ունեմ մնիչև այն օրը, որ ծառն սկսի պտուղ տալ:
Շահին դուր է գալիս ծերունու պատասխանը, և նրան դրամով լի քսակ է տալիս:
-Ա՛յ, տեսնում ես՝ ծառն սկսեց պտուղ տալ,- ժպտում է ծերունին:
_Ո՜վ մեծ շահ, ուշադրություն դարձրու, որ մյուս ծառերը տարին մեկ անգամ են պտուղ
տալիս, իսկ իմ տնկին՝ երկու անգամ:
Այս կատակ ավելի է դուր գալիս շահին: Նա ծերունուն է տալիս երրորդ քսակն ու ասում
իր ուղեկիցներին.
_Գնանք, բարեկամներ, թե չէ այս ծերունու մոտ մի քիչ էլ որ կանգնենք, բոլորովին
կսնանկանանք:

  1. Բացատրի՛ր տրված բառերը:

Շքախումբ-օգնականներ, շահ-. Որևէ գործունեությունից՝ ձեռնարկությունից ևն ստացվող օգուտ, ամենակարող-ամեն ինչ կարողացող, ալևոր-ծեր, տնկի-նոր նկած ծառ, սնանկանալ-աղատանալ:

  1. Վերնագրի՛ր պատմությունը:

Ամենա կարող պապիկը

  1. Բնութագրի՛ր ծերունուն և շահին: Ծերունին ուզում էր մինչև իր կյանքի վերջը լավ գործերով զբաղվեր, իսկ շահը ուզում էր չսնանկանար:
  2. Քո կարծիքով ո՞րն է այս պատմության ասելիքը:  Տեստը ասում է, որ մինչև կյանքի վերջը մարդ պետք է լավ գործերով զբաղվի:
  3. Տեքստի ասելիքին համապատասխան առած-ասացվածք գրի՛ր: 
  4. Տեքստից դուրս գրի՛ր ուրիշի ուղղակի խոսքով նախադասություն, ապա դարձրու անուղղակի:

-Ա՛յ, տեսնում ես՝ ծառն սկսեց պտուղ տալ,- ժպտում է ծերունին:  Ծառը սկսեց պտուղ տալ ասաց ծերունին:

  1. Տեքստում գտի՛ր կոչական ունեցող նախադասություն և ընդգծիր: 

Մայրենի

  1. Դուրս գրիր անծանոթ բառերը և բացատրիր:
  2. Տեքստի մշտավառ, գլխարկ բառերի արմատները հնչյունափոխված են, վերականգնիր անհնչյունափոխ արմատը, գրիր, թե ինչ հնչյունափոխություն է եղել: մշտավառ-ի-ն սղվել է գլխարկ-ու-ն սղվել է
  3. Տեքստից գտիր ևս մի քանի բառ (2-3), որոնք հնչյունափոխված են: Թիկնեղ, մտերմաբար
  4. Ըստ Ստեփան Զորյանի պատումի նկարագրիր և բնութագրիր Ղազարոս Աղայանին:

Ղազարոս Աղայանը շատ գրագետ էր: Նրան բոլոր անցորդները բարևում էին և գլխարկ բարձրացնելուվ հարգանք էին ցուցաբերում: Նա անձորդներին կանգնեցնում էր և հարցնում արդյո՞ք նորմալ է ամենինչ, եթե պատասխանում էին այո ուրախ և սվարդ գնում էր, եթե ոչ տրամադրությունը գցում էր: Նա ուզում էր բոլորին ցույց տալ, որ հայրեը ոչ-մի երկրից ոչ-մի բանով պակաս չէն:

  1. Տեքստի վերաբերյալ կազմիր 3-5 հարց:
  2. Ի՞նչ էր ուզում Ղազարոս Աղայանը ապացուցել բոլորին:
  3. Ինչպե՞ս էր խոսում Աղայանը:
  4. Նկարագրեք նրան ըստ տեքստի նկարագրության:
  5. Կուզեի՞ք նրա պես լինել:
  6. Ի՞նչ թերությունեք գտնում նրա մեջ: